Uitvoeringsbesluit (EU) 2019/2213 van de Commissie van 20 december 2019 tot vaststelling van de praktische en operationele regelingen voor het functioneren van de krachtens Verordening (EU) 2017/2394 van het Europees Parlement en de Raad opgezette elektronische databank, wat betreft de communicatie uit hoofde van die verordening (Voor de EER relevante tekst)
DE EUROPESE COMMISSIE,
Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
Gezien Verordening (EU) 2017/2394 van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2017 betreffende samenwerking tussen de nationale autoriteiten die verantwoordelijk zijn voor handhaving van de wetgeving inzake consumentenbescherming en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 2006/20041, en met name artikel 35, lid 4,
(1) Bij Verordening (EU) 2017/2394 zijn bepalingen vastgesteld inzake de samenwerking tussen de bevoegde autoriteiten die door de lidstaten zijn aangewezen als verantwoordelijk voor de handhaving van de Uniewetgeving ter bescherming van de consumentenbelangen. In die verordening wordt onder meer voorzien in een mechanisme voor wederzijdse bijstand, in gecoördineerde actie en in het doen uitgaan van waarschuwingen bij mogelijke overtreding van die Uniewetgeving. De lidstaten en de Commissie mogen ook andere entiteiten machtigen om waarschuwingen te doen uitgaan (in dat geval “externe waarschuwingen” genoemd).
(2) Krachtens artikel 35 van Verordening (EU) 2017/2394 dient de Commissie een elektronische databank op te zetten en te onderhouden voor alle communicatie tussen bevoegde autoriteiten, verbindingsbureaus en de Commissie uit hoofde van die verordening. Die databank moet rechtstreeks toegankelijk zijn voor de bevoegde autoriteiten, de verbindingsbureaus en de Commissie. In artikel 35 van die verordening wordt tevens bepaald dat informatie die wordt verstrekt door entiteiten die externe waarschuwingen doen uitgaan, moet worden opgeslagen en verwerkt in diezelfde databank, maar dat deze entiteiten geen toegang mogen hebben tot de databank. Voorts moet de Europese Bankautoriteit, indien haar overeenkomstig artikel 23, lid 3, van die verordening wordt verzocht de rol van waarnemer op zich te nemen, toegang hebben tot de elektronische gegevensbank voor dat beperkte doel, zodat zij kennis kan nemen van de desbetreffende communicatie.
(3) Het bij Verordening (EU) nr. 1024/2012 van het Europees Parlement en de Raad opgezette meertalige Informatiesysteem interne markt (“IMI”)2 kan een doeltreffend instrument zijn bij de uitvoering van de bepalingen inzake administratieve samenwerking van de artikelen 11 tot en met 23 (mechanisme voor wederzijdse bijstand en gecoördineerde actie) en de artikelen 26, 27 en 28 (waarschuwingen, externe waarschuwingen en uitwisseling van andere informatie die relevant is voor de opsporing van inbreuken) van Verordening (EU) 2017/2394. Derhalve heeft de Commissie Uitvoeringsbesluit (EU) 2019/22123 vastgesteld om met betrekking tot de bepalingen inzake administratieve samenwerking een proefproject op te zetten uit hoofde van artikel 4 van Verordening (EU) nr. 1024/2012. Het is dan ook dienstig te bepalen dat IMI moet fungeren als de elektronische databank voor de communicatie die in het kader van die bepalingen wordt verricht.
(4) IMI dient niet te worden gebruikt voor andere communicatie tussen bevoegde autoriteiten, verbindingsbureaus en de Commissie in het kader van Verordening (EU) 2017/2394 (het dient bijvoorbeeld niet te worden gebruikt voor communicatie in verband met sweeps als bedoeld in artikel 29 van die verordening), aangezien alle andere communicatie doeltreffender kan worden uitgevoerd met behulp van andere technische middelen.
(5) Om de administratieve lasten te beperken en onnodig dubbel werk te voorkomen, moet de registratie in IMI van de bevoegde autoriteiten en het verbindingsbureau van een lidstaat en de entiteiten van die lidstaat die externe waarschuwingen doen uitgaan, gelden als de mededeling van die lidstaat aan de Commissie van de informatie bedoeld in artikel 8, lid 1, onder a) en b), van die verordening. Dit doet niets af aan de verplichting van de lidstaten om aan de Commissie de identiteit en de contactgegevens van hun aangewezen instanties of eventuele latere wijzigingen van die informatie mee te delen.
(6) Op grond van artikel 34 van Verordening (EU) 2017/2394 kunnen de bevoegde autoriteiten alle informatie, documenten, bevindingen, verklaringen, voor eensluidend gewaarmerkte afschriften of inlichtingen die hun krachtens die verordening zijn verstrekt, als bewijsmateriaal gebruiken, op dezelfde basis als vergelijkbare documenten die zij in hun eigen lidstaat verkrijgen. Daartoe moeten de bevoegde autoriteiten, verbindingsbureaus en de Commissie in staat zijn om een digitaal gecertificeerde samenvatting van de mededelingen die hen aangaan, automatisch uit de elektronische databank te verkrijgen.
(7) In artikel 13, lid 2, van Verordening (EU) 2017/2394 is bepaald dat verzoeken om wederzijdse bijstand aan het verbindingsbureau van een lidstaat moeten worden gericht en dat het verbindingsbureau tot taak heeft het verzoek door te geven aan de relevante bevoegde autoriteit in die lidstaat. Een dergelijke coördinatieregel bestaat niet met betrekking tot waarschuwingen en andere informatie die op grond van de artikelen 26, 27 of 28 van die verordening worden verzonden. Om ervoor te zorgen dat op grond van die artikelen verzonden waarschuwingen en andere informatie alleen ter beschikking worden gesteld van de autoriteiten in een lidstaat die met betrekking tot de inbreuk in kwestie bevoegd zijn of kunnen zijn, moeten de lidstaten worden verplicht om aan hun verbindingsbureau of aan ten minste een van hun bevoegde autoriteiten de taak toe te wijzen om uit hoofde van die artikelen verzonden mededelingen in ontvangst te nemen en vervolgens door te zenden aan de juiste bevoegde autoriteiten in die lidstaat. Dit geldt niet voor inkomende communicatie op grond van de artikelen 15 tot en met 23 van Verordening (EU) 2017/2394, aangezien gecoördineerde acties slechts worden geïnitieerd op basis van waarschuwingen uit hoofde van artikel 26 van die verordening.
(8) Artikel 33 van Verordening (EU) 2017/2394 bevat voorschriften voor het gebruik en de bekendmaking van informatie die wordt meegedeeld bij de uitvoering van die verordening en met betrekking tot het beroeps- en handelsgeheim. De elektronische databank dient te voorzien in functies die bevoegde autoriteiten, verbindingsbureaus, entiteiten die externe waarschuwingen doen uitgaan en de Commissie in staat stellen aan te geven of de door hen verstrekte informatie mag worden bekendgemaakt overeenkomstig lid 3 van dat artikel, zonder dat verdere raadpleging nodig is.
(9) De maatregelen waarin dit besluit voorziet, zijn in overeenstemming met het advies van het bij artikel 38, lid 1, van Verordening (EU) 2017/2394 ingestelde comité,
HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
Artikel 1 - Elektronische databank
Artikel 2 - Coördinatie van inkomende communicatie uit hoofde van de artikelen 26, 27 en 28
Artikel 3 - Bekendmaking
Artikel 4
-
PB L 345 van 27.12.2017, blz. 1.
(terug) -
Verordening (EU) nr. 1024/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 betreffende de administratieve samenwerking via het Informatiesysteem interne markt en tot intrekking van Beschikking 2008/49/EG van de Commissie (“de IMI-verordening”) (PB L 316 van 14.11.2012, blz. 1).
(terug) -
Uitvoeringsbesluit (EU) 2019/2212 van de Commissie van 20 december 2019 inzake een proefproject ter uitvoering van de bepalingen voor administratieve samenwerking die zijn vastgesteld in Verordening (EU) 2017/2394 betreffende samenwerking tussen de autoriteiten die verantwoordelijk zijn voor handhaving van de wetgeving inzake consumentenbescherming door middel van het Informatiesysteem interne markt (zie bladzijde 159 van dit Publicatieblad).
(terug)